maandag 23 mei 2011

Hagedis in de sla

Sta je eten te bereiden, springt er een allerschattigst hagedisje uit de sla! Dat verwacht je toch niet!? Snel het bewijsmateriaal vastgelegd. Intussen kwam mijn man thuis en legde de grote vrijlating vast... Prachtig toch!

Alwijl het hagedisje in een gat tussen de stenen verdween, genoot ik van deze mooie lentedag in mei. Met de pasgemetselde muurtjes, het zonnetje en dat leuke hagedisje waande ik me op vakantie in Kreta.

vrijdag 6 mei 2011

Spaanse vaas

We waren hard op zoek naar goedkope of liefst gratis aardewerken potten om ons tuintje op te leuken. Op 2 mei kwam het volgende berichtje binnen in mijn mailbox:

Bod geplaatst: Spaanse grote oorpot

Wat zullen we nou beleven? Ik bleek 5.00 euro te hebben geboden. Bij navraag bleek mijn man hiervoor verantwoordelijk. De advertentie liet een prachtige grote pot zien. Ok, daar heb ik wel 5 euro voor over, maar die krijgen we toch niet...

Maar we kregen hem wel! Hij prijkt nu sierlijk in onze tuin...






(Ik speel even vals: deze foto is pas in 2012 gemaakt...)

zaterdag 2 april 2011

Ècht Italiaans volgens Allerhande

De plank met kookboeken raakte vol en dus moest de inhoud eens kritisch tegen het licht worden gehouden. Hierbij stuitte ik op een oude Allerhande (nr. 8 – 2009) met het volgende opschrift:
   ècht Italiaans 156 pagina’s met de pure smaak van Italië


zondag 13 maart 2011

Mijn wonderbaarlijke ontsnapping (1)

Een klein meisje vecht tegen de grote boze schrijfster, die haar persoonlijkheid met één muisklik op wil heffen. Blijf hier, roepen haar vrienden vol onbegrip. En dan... een klik op de muisknop. Het duurde maar even. Toen was er niets meer. Woorden vlogen als vogels in het rond, zoekend naar een bladzijde, waarop ze konden neerstrijken. En verwonderd constateer ik dat ik nog steeds besta.




Geïnspireerd door Sofie, die samen met haar filosofieleraar ontsnapte uit een boek (Sofies verden, Jostein Gaarder).
Vervolg...

dinsdag 1 februari 2011

Winstpakker

Ik blijf me verbazen over loze reclame-kreten. Neem bijvoorbeeld de de folder van een niet-nader-te-specificeren groothandel, die zo nu en dan op ons werk verschijnt.
Winstpakker staat schreeuwerig op diverse pagina's vermeld. "Winstpakker", verwonder ik mijzelf hardop, "dat impliceert dat je er winst mee kunt maken. Maar om winst te maken, moet je het product toch ook weer verkopen?"

"Jij hebt het niet helemaal begrepen", merkt een collega op. Volgens mij heb ik het juist heel goed begrepen.

maandag 25 oktober 2010

Robin: kleine update

Goh wat jammer dat ik nooit aan bloggen toekom, al was het maar voor mezelf. Dan maar even een korte update:










  • Robin is alweer 14 kilo. Mijn man had hem de laatste keer gewogen. Niet met de terugweegmethode, die ik altijd toepaste (Mijntje met Robin wegen, Mijntje zonder Robin wegen, en het verschil berekenen, nee, Robin kan nu op de weegschaal zitten.
  • Hij wordt nog steeds als pup herkend. Het groeien moet ook niet te snel gaan. Die 30 kg daar mag hij zeker nog een jaar over doen, zei de dierenarts.
  • Vanochtend kon het niet langer en moest Robin in bad. Hij past er nauwelijks in, haha. En wij elke keer verzuchten, weet je nog dat hij er de 1e keer in paste? Toen was hij 5 kilo. Hij heeft er maar 1x echt in gepast!
  • We moesten ons vandaag inhouden bij de wandelingen in het Leeuwarder bos (haha, ik moet nog steeds lachen om die naam). Dit is nog niet wat we ons van een zondagse wandeling voorstellen. Maar ook wel handig, want tegen de tijd dat het Leeuwarder bos te klein wordt en Robin urenlang kan wandelen, dan is mijn proefschrift klaar en heb ik daar ook tijd voor. Een meegroeihond dus.
  • Leuke anecdote van vorige keer in het bos (2 weken terug). Mijntje denkt: ohnee, hij gaat toch niet in die sloot springen. Manlief kijkt net de andere kant op en hoort 'plons'. Robin is voor het eerst met een overtuigende plons in het water gegaan! Nou ja, water, het lijkt wel erwtensoep. Maar dat verschil ziet Robin niet.
  • Deze keer probeerden we Robin in een relatief schoon watertje te lokken. Hij zat weer onder de modder. Mijn man wist de schade te verminderen door in een relatief schone plas het zit en lig commando te geven. Was niet genoeg, dus die middag een tweede bad voor Robin.
  • Robin is wat minder vaak in de 'wolf-modus', dat is die houding waarbij hij al liggend wild om zich heen bijt en als je die tanden ziet, is het net een wolf.
  • Dit wil niet zeggen dat we zijn tanden nooit meer zien of voelen :) Snoepjes geven is een spannende onderneming.
  • Er is nog zoveel te vertellen. Maar laat ik besluiten met hoe Robin Asterix probeert te domineren. Hij ging altijd al speels om Asterix heen staan. Maar nu bijt hij in Asterix’ nek. Niet echt bijten, maar toch wel een eng gezicht. Asterix verdedigt zich goed en gaat Robin niet uit de weg. Meestal probeert Asterix rustig verder te lopen. Een keer greep Robin Asterix's vel, hierblijven jij. Pas toen haalde Asterix lichtelijk geirriteerd uit. Nu corrigeren we Robin wel wat meer. En Asterix haalt wat sneller uit. Ik denk dat Asterix nog steeds hoger in rang is. Mickey niet, maar dat is een ander verhaal. Die kiest steeds het hazenpad, maar ook dat wordt al wat beter.

maandag 23 augustus 2010

Onze nieuwe huisgenoot

Robin is geboren op 25 mei 2010. Hij is een flatcoated retriever. We hebben hem uit een nestje in Sappemeer, waar zijn beide ouders wonen. We haalden Robin 10 augustus op, toen was hij dus 11 weken.

We hebben al veel leuke dingen meegemaakt, die het opschrijven zeker waard zijn. Maar om te voorkomen dat ik achter blijf lopen, begin ik gewoon bij vandaag. Dus de overige spannende avonturen volgen misschien nog.







22-augustus-2010
Robin heeft gisteravond en ook vanacht niet gepoept. De hele dag wacht ik af, maar niks. Zou hij zijn botje hebben ingeslikt en zit er iets klem? Hij eet en eet en springt er vrolijk oplos, kortom: hij lijkt 'het wel te doen'. Maar dat eten moet er toch weer uit, de massabalans klopt niet...

23-augustus-2010
Vanochtend bleek alles trouwens in orde, helaas heeft hij zijn bench moeten bevuilen. Opgelucht heb ik zijn 'huisje' weer fris en fruitig gemaakt. Na al dit gedoe zie ik de stromende regen. Ik besluit met de auto mijn werk te gaan (hoe lui en vadzig).


Robin blijft een schatje en een vrolijke wildebras. Hij komt nu echt in de bijtfase, af en toe bijt hij om zich heen als een gemeen wolfje. We maken hem duidelijk dat we niet graag gebeten worden. Hij is ongelooflijk druk vandaag. Later merkt manlief op dat het volle maan is en bovendien stormachtig weer, wie weet is dat het...

Terwijl manlief de deur voor mij opendeed, deed Robin een poging om zijn koffie soldaat te maken. Hij leek zelfs haast een slok te nemen. "Zou hij wat koffie binnen hebben gekregen?", vroeg ik. "Maakt dat nog verschil?", antwoordt manlief.

Manlief heeft Robin al wat geleerd: hij voert het 'zit' commando uit! Het coole is dat hij ook luistert als ik hem dat commando geef! 'Af' werkt ook wel. Robin springt naar de handdoek. "Af" zegt manlief. "Waarom houd je het dan voor mijn neus?", denkt Robin.