Opvoedkundige dilemma's #1: Werk en voeding

De reis naar ons tweede vaderland is achter de rug en zoonlief hoort nu helemaal officieel bij ons! Tussen het genieten door komt er allerlei drukte op ons af met de bijbehorende dilemma's. Volgens mij zijn dit normale dingen voor ouders, maar het leek mij toch fijn om er wat blogwoorden aan te wijden.

Het werden zoveel woorden, dat ik er een blogserie van maak. Hierin bespreek ik zaken, die ons/mij bezighouden. Ik hoop, dat het leuk is om te lezen. Het zal in elk geval herkenbaar zijn voor velen. Ik bijt de spits af met twee grote onderwerpen: werk en voeding.

Eventjes heel gelukkig

Vorige week vrijdag was ik jarig. Ik werd wakker en voelde mij niet bijster gelukkig. Het waren de (voor mij) normale zorgen over mijn leven, mijn werk en allerlei andere dingen. Kleine dingen en grote dingen. Het gedoe van 's ochtends vroeg wat cakes moeten inpakken, maar ook een bezoek van de onderwijsinspectie, dat voor deze dag in het verschiet lag.

Weekoverzicht: werken is al wat de klok slaat

Al mijn mooie dromen ten spijt, ben ik in het echte leven vooral bezig met werken. Werk dat nooit afkomt en mij soms tot wanhoop drijft. Het was een week van ups en downs, van mini-mijlpaaltjes en lieve cadeautjes.

Deze week was het bufferweek, wat in theorie inhoudt, dat we een buffer hebben om te reflecteren en vooruit te kijken. In praktijk echter is zo'n week eerder een buffelweek. Een week vol met deadlines, zoals het beoordelen van toetsen, maar ook een week die is volgestopt met extra activiteiten.

Persoonlijke update

Geen nieuws is goed nieuws, zeggen ze wel eens. Bij mij betekent geen nieuws vooral, dat ik het erg druk heb. Of dat ik mij somber voel. Vaak ook allebei tegelijk. Hoe dan ook levert dat geen blogartikelen op.

Al een hele lange tijd voel ik behoefte om toch een update te schrijven. Ik kan hier maar moeilijk woorden voor vinden. Hierbij toch een poging tot een gebalanceerde stukje.

The twelve days of Christmas #11: productief dagje

On the eleventh day of Christmas my true love gave to me: 11 Pipers Piping, 10 Lords a Leaping, 9 Ladies Dancing, 8 Maids a Milking, 7 Swans a Swimming, 6 Geese a Laying, 5 Golden Rings... 4 Calling Birds, 3 French Hens, 2 Turtle Doves, and a Partridge in a Pear Tree

Na een dipje verliep vandaag uiterst productief. Zo productief, dat ik bijna vergat te bloggen.

Hemelse week

“Ze heeft herfstvakantie”, vertelt manlief aan vrienden, “nou ja, een week, waarin ze andere dingen dan werk kan doen”, verbetert hij zichzelf. Manlief weet hoe de vork in de steel zit. Waar doorgewinterde collega's nog wel eens reisje boeken in de herfstvakantie, ben ik altijd blij om gewoon even op krachten te kunnen komen en – heel saai – allerlei dingen bij te kunnen werken.

Consumeren of consuminderen?

Aan mijn blogfrequentie is te zien, dat het harde werken weer is begonnen. Jammer vind ik dat, want bloggen geeft me veel rust. En dus probeer ik toch een update te geven. Het thema is vandaag consumeren. Wat kopen we wel en wat kopen we niet, dat is momenteel steeds weer de vraag.

Een nieuw schooljaar en redders in nood

De vakantie is met rasse schreden voorbij gegaan. Ik maak een sprongetje in de tijd en in het diepe. Maar is dat diepe eigenlijk wel zo diep? En wat voor nieuwe dingen heeft het schooljaar nog meer voor mij in petto?

Gebakje eten & Boeddhisme voor drukke mensen

Zo zorgeloos als de titel is, zo complex is het stuk wat ik zou gaan schrijven. Het zou een enorme special worden over mijn sollicitatie-ervaringen. Volgens mijn studiegenoten kon ik daar onderhand wel een workshop over geven. Over hoe bizar het soms kan lopen, over hoe bot je soms wordt afgewezen, maar vooral: over hoe je uiteindelijk toch weer een werkgever treft, die het volste vertrouwen in jou heeft. Dat dus.

Maar daarover schrijf ik allemaal niet. Ik houd het bij dit gebakje.

Allerlei sporen

Bloglezers van het eerste uur herinneren zich misschien nog deze foto bij mijn gedicht over een doodlopend spoor. We zijn inmiddels jaren verder en nog steeds blijft het een verrassing, waar onze levensweg naartoe leidt. Maar we zetten in ieder geval allerlei sporen uit!

Mooie plannen en leuke uitjes

De toetsweken zijn weer achter de rug! Ik dompelde mij onder in planningen en studieboeken, sloeg mijn blog een weekje over, liet het huishouden verslonzen, en maakte mijn toetsen.

Tussendoor nam ik wel af en toe de tijd om eropuit te gaan en las ik hier en daar een blogje. Ik heb gemerkt, dat ik dat nodig heb om in een positieve flow te blijven.

IJzelvrij

"... voorzichtig morgenvroeg want het gaat heel erg ijzelen", zo schreef mijn moeder in haar nieuwjaarswens.

Vanochtend werd het direct duidelijk: dit wordt uitkijken geblazen. Heel voorzichtig glibberde ik stapje voor stapje over het tuinpad om Robin uit te laten. Ik bleef verder op het gras, want het was niet te doen. Na onze miniwandeling maakte ik mij klaar voor vertrek.

Blogplannen en studie update

In mijn geefmaand update #2 liet ik al een eenvoudige wiskunde-aantekening zien. In dit artikel wil ik iets meer vertellen over mijn studie en werk. Ik ben in september begonnen aan de 2e graads lerarenopleiding natuurkunde en scheikunde.

Wat dit te maken heeft met mijn blogplannen? Het lijkt me leuk om eens wat vaker iets uit mijn leven te delen. Want meestal blijft het bij wat losse flarden. Wat op zich een goed beeld van mij geeft, want ik maak bijna nooit een zin af. Maar toch... het zou aardig zijn als hier wat meer structuur in komt.

Zomaar Zes Zomermomenten

Het is eigenlijk nog lente. Maar ik luid de zomer in met een paar leuke momenten van de afgelopen week.

Unboxing: het kerstpakket

Kerstpakketpsychologie
Bood het kerstpakket in de 19e eeuw nog een welkome versnapering in de winterdagen, tegenwoordig hebben velen van ons ook zonder kerstpakket wel toegang tot de “luxe” hapjes van de supermarkt. Maar onderschat het psychologische effect van het kerstpakket niet!

De loyaliteit aan een werkgever valt of staat bij deze blijk van waardering met de feestdagen. Met themapakketten en keuzepakketten probeert men de steeds verwender wordende werknemer te paaien. Maar ook met het traditionele voedselpakket kom je als werkgever goed weg, mits een beetje opgeleukt met nostalgische kreten.

Keeping up appearances

Schone schijn...
Dagelijks stap ik in mijn glazen muiltjes, voorzie mijn gezicht van een laagje plamuur, en rijd, gehuld in zoete parfumgeuren, in mijn luxe Saab naar mijn werk.

Het is een dolle boel op school: in de vroege ochtend prop ik de hoofden van mijn leerlingen vol met allerhande wetenswaardigheden, in de lange middag proppen de leerlingen mijn hoofd vol met onophoudende vragen en zoetriekende geuren van esters, die mijn hersens langzaam maar zeker doen oplossen.

Moodboard, floating en quantumfysica

Ik wilde altijd al een moodboard maken om al mijn creatieve ideeëen te verzamelen. Maar met een werkweek van 60 uur is er weinig ruimte over voor creativiteit. Wel is er ruimte voor een moodboard over het dagelijks leven. Want zo'n moodboard ontstaat vanzelf!

Na regen komt zonneschijn

De wet van Murphy is al een paar keer aangetoond in mijn kersverse baan. Ja, soms paradeert de regen over straat. Maar gelukkig komt na regen altijd weer zonneschijn. En soms schijnt de zon al tijdens een regenbui.

Lees meer over regen en zonneschijn. Met regenboogfoto's door manlief!

Chaos na mijn eerste lesweek

Ik ben reuzeblij met mijn nieuwe baan! Maar zomaar ineens fulltime werken en lang reizen valt niet altijd mee. Zelfs in het weekend is het hard aanpoten met alle boodschappen, nog even met het koor optreden in een trailer (wat zijn we toch stoer!) en de ergste rommel uit ons huis slaan. En zo komt het wel eens voor dat ik dan de chaos zelve ben. Gebeurt anders nooit hoor, kan ik u verzekeren!

Nooit vechten tegen de machine

Opmerking: mijn vorige stukje publiceerde ik voordat het af was. Een stuk of 10 mensen hebben het halve stukje diezelfde avond al gelezen. Ben je één van hen, dan kan je het complete verhaal hier alsnog lezen. Verder is het raadsel in mijn stukje versmalde brug opgelost! Zie de reacties onder dit stukje.

In een recent stukje over een versmalde brug uitte ik mijn verwondering over wat er gebeurt als mensen stoppen met nadenken. Oké, voor zover ik kan beoordelen dan, het onderzoek is nog niet afgerond. Want ik blijf natuurlijk hopen, dat er een logische verklaring is voor dat versmalde bruggetje. Zoals ik blijf dromen van een wereld vol goede intenties en vooral van een wereld bevolkt door mensen die blijven nadenken. Deze keer gaat het niet over mensen, maar over machines.