Even helemaal niets

Gisteren had ik een enorm productieve dag. Om 9.00 uur had ik al een dik uur met de hond gewandeld en om 10.00 uur was de achterstallige afwas weggewerkt. Boodschappen hadden we al in huis, zodat er genoeg tijd overbleef om de kruidentuin om te spitten en om samen met manlief een heerlijke fiets/skate/draaf-tocht met de hond te houden.

Vandaag is niet zo’n dag...

Een swingende show in de kerk

Sinds kort speel ik piano bij een leuk en swingend koor. Het loopt aardig storm met de boekingen en afgelopen zaterdag hadden we alweer het - voor mij - tweede optreden. Het betrof een Federatieconcert, waarbij allerlei koren uit de buurt hun kwaliteiten ter gehore zouden brengen. Na wat discussie of we bij dit zogenoemde “subsidiezingen” opgedragen (Christelijke) liederen moesten zingen, bleek gelukkig dat we ons eigen repertoire mochten aanhouden.

Na een uur fietsen vergezeld door een heerlijk lentezonnetje kwam ik precies op tijd aan. Mijn rode hoofd paste bij onze dresscode: rood-zwart. Gelukkig waren wij pas nummer 6 in het programma. Kon ik rustig even bijkomen; het repertoire van de koren bleek zich daar goed voor te lenen.

De kerk zat goed vol, maar bij opkomst van het eerste koor, werd duidelijk dat het publiek vrijwel geheel uit deelnemers bestond. Nu houd ik wel van Gospelmuziek en mag ik graag een goed stuk klassieke muziek beluisteren of spelen. Maar deze liederen lagen wel heel zwaar op de maag voor een onervaren kerkganger! We vreesden voor een cultuurshock als wij straks met onze frivole liedjes aan de beurt zouden komen. Intussen spotten we mannen om in te pikken voor ons koor, want die waren in de andere koren goed vertegenwoordigd.

Het moment was daar, de zaal werd wakker. We zetten in met “We’re gonna put on a show”, en gingen onder luid applaus onverstoorbaar verder met “Happy Feet”. Heerlijk om zo enthousiast ontvangen te worden! Daarna zongen (en speelde) we het prachtige “Hallelujah” en sloten we af met “A night like this”. Dit alles met hetzelfde volume als de andere koren, die soms dubbel zo sterk bemand waren.

De geluiden in de pauze waren enthousiast, al werden we hier en daar als geschreeuw bestempeld. Na de pauze kon het adrenalinepeil weer zakken onder genot van de overige kooroptredens. Dit alles afgesloten door een vrolijk lied - althans zo luidde de tekst. Al met al een lange zit, maar een hele leuke ervaring. Het juryrapport was positief doch kritisch en de publieksprijs hadden we voor mijn gevoel wel binnen.

Vastentijd deel III: mijn invulling voor dit jaar

Onderdeel van een drieluik: zal ik gaan vasten dit jaar, waarom, hoe?
- Vastentijd deel I: FAQ
- Vastentijd deel II: waarom en hoe?
- Vastentijd deel III: mijn invulling voor dit jaar

Vastentijd is begonnen. Voor mij geen lange lijsten van do’s en don’ts, maar simpelweg een lenteschoonmaak. Een bijpassend lentezonnetje schijnt me aanmoedigend toe.

N.B. De foto's in dit blogartikel zijn verdwenen door de verhuizing van mijn blog en moeten nog worden geupdated.
 

Vastentijd deel II: waarom en hoe?

Onderdeel van een drieluik: zal ik gaan vasten dit jaar, waarom, hoe?
- Vastentijd deel I: FAQ
- Vastentijd deel II: waarom en hoe?
- Vastentijd deel III: mijn invulling voor dit jaar

Ik ken maar weinig mensen die vasten in de veertig-dagen-tijd. Vasten wordt vaak geassocieerd met diëten. Menig vrouw zou mijn een vuile blik toewerpen, als afvallen mijn drijfveer zou zijn. Toch lijk ik niet alleen te staan met deze mallotigheid, want op het internet staan talloze ideeën over hoe je de vastentijd in zou kunnen vullen.

N.B. De foto's in dit blogartikel zijn verdwenen door de verhuizing van mijn blog en moeten nog worden geupdated.

Vastentijd deel I: FAQs

Onderdeel van een drieluik: zal ik gaan vasten dit jaar, waarom, hoe?
- Vastentijd deel I: FAQ
- Vastentijd deel II: waarom en hoe?
- Vastentijd deel III: mijn invulling voor dit jaar

Jarenlang heb ik gevast door geen zoetigheid, koffie en alcohol te gebruiken in de periode tussen Aswoensdag en Pasen. Dit leverde behalve een goed gevoel veel verbaasde blikken op. Een aantal frequently asked questions op een rijtje.

N.B. De foto's in dit blogartikel zijn verdwenen door de verhuizing van mijn blog en moeten nog worden geupdated.

Het nieuwe shoppen

Na de feestdagen, waarin flink wordt uitgepakt, breken vaak weer karige tijden aan. Het geld is op, de gemeentelijke heffingen liggen op de loer, en de auto moet weer APK-gekeurd worden. De supermarkt probeert voornemens tot zuinigheid in de kiem te smoren met leuke aanbiedingen. Maar mijn opkomende lentekriebels zijn nog sterker.

Bij het schoonmaken van de keukenkastjes, kom ik allerhande etenswaren tegen, die we al een tijdje niet hebben gegeten. Ik krijg zin om eens goed te onthamsteren. We eten weer eens canelloni, preitaart met zongedroogde tomaatjes, ik bak een brood met griesmeel (dat ik overigens niet aanbeveel) en ga binnenkort eens sushi maken. Zo komen we de winter wel door.

Onthamsteren kan ook buiten de keuken. Het heet ook wel: shoppen in eigen huis. Zo hebben we nog genoeg verf in huis voor weken schilderplezier. En heb ik genoeg muziek in de kast voor maanden speelplezier. Genoeg fietsen in de schuur voor kilometers trapplezier. Keukenkastjes en verfpotten raken leeg (muziekboeken gelukkig niet), tongen worden gestreeld, muren gekleurd en de lucht vervuld met muziek.

Welkom nieuwe bewoners

We wonen al een tijdje in een prachtig nieuw huis in een dorpje nòg pitoresquer dan het vorige. We genieten van de landelijke omgeving, de dorpse sfeer en vooral van de afwezigheid van prikkels. De overzichtelijke buurtsuper is mijn persoonlijke favoriet, al kies ik meestal toch voor goedkope boodschappen uit de stad. Rustig maar gestaag vorderen de klussen en de bouwprojecten.

Vorige week brachten twee dames uit het dorp een bezoek. Ze kwamen ons als nieuwe bewoners interviewen. Wat we zoal deden voor werk en hobbies en waarom we voor dit dorpje hadden gekozen.