We hebben een winnaar (met hartjes-bonus)

Waarschijnlijk was deze winactie voor mijzelf nog wel het spannendst. Wat nou als er niemand reageert? Gelukkig had ik me voorgenomen om hoe dan ook vrolijk verder te bloggen. Als kleine blogger, is het niet zo vreemd, dat er niet op elk stukje een reactie komt.

Hoera, toch een deelneemster. Alleen zij vond het niet echt spannend om in haar eentje te strijden. Oei, dit was misschien nog wel erger dan geen reacties! Je leest het al, ik ben erg betrokken bij mijn lezers. Vandaar mijn extra oproep gisteren.

Ik zal jullie niet langer in spanning houden. Wat is de uitslag?

Welnu... ik ben ouder dan jullie konden vermoeden, haha, of durfden te raden. Ik ben namelijk alweer 37 jaar... (en over 3 maanden ben ik alweer jarig!) Ja, ik sta er zelf ook van te kijken... wanneer is dàt gebeurd?! Soms raak ik gewoon de tel kwijt, haha, dat belooft wat voor de toekomst.

Hoe het ook zij: Christel heeft gewonnen!

Wel grappig, dat mensen vaak bang zijn om je te beledigen, door je te oud in te schatten. Dat had ik eerlijk gezegd niet voorzien. Zelf wordt ik ook best zenuwachtig als ik iemands leeftijd moet raden. Maar in dit geval kunnen jullie me helemaal niet zien! Dus mij te oud inschatten zou zelfs een compliment kunnen zijn, aangezien mijn blog dan blijkbaar veel wijsheid uitstraalt. Haha, dat was niet het geval.

Dus Yolanda, ik moet je teleurstellen, maar je wilde zelf graag mededingers... Hopelijk vind je het wel oké, dat ik de wedstrijd ietsje heb gerekt. (Over de uitslag kan worden gecorrespondeerd, haha.) Maar die zuinigheid van mijn oma was inderdaad een goede aanwijzing! Mijn oma leeft niet meer, maar ze zou nu 100 jaar oud zijn geweest. Zulke zuinige oma's als zij zijn er denk ik niet meer! (Ze was trouwens ook heel lief hoor, zuinigheid heeft toch een wat negatieve bijklank, hoewel ik het een heel mooie eigenschap vind!)

Genoeg over winnen. Binnenkort weer echt leesvoer op mijn blog...

Hartjes-bonus

Om nog even af te kicken van Valentijn, laat ik even zien hoe ik het raam op manliefs kamertje heb versierd. Deze hartjes kregen we op onze bruiloft (bijna 10 jaar geleden), ik had ze nog nooit gebruikt. Ze vormden een mooi contrast met het druilerige weer. Manlief was blij verrast, maar vroeg wel gelijk hoe lang hij ze moest laten hangen, haha.