Hemelse week

“Ze heeft herfstvakantie”, vertelt manlief aan vrienden, “nou ja, een week, waarin ze andere dingen dan werk kan doen”, verbetert hij zichzelf. Manlief weet hoe de vork in de steel zit. Waar doorgewinterde collega's nog wel eens reisje boeken in de herfstvakantie, ben ik altijd blij om gewoon even op krachten te kunnen komen en – heel saai – allerlei dingen bij te kunnen werken.

Helweek

In mijn eeuwige zoektocht naar productiviteit, werd ik geïnspireerd door Desi’s blog, waarin ze over de Helweek schreef (klik - helaas deze blog bestaat niet meer). Dit is een week met allerlei regels, waardoor je je leven een duwtje in de goede richting geeft. Bedacht door Erik Bertrand, een Noorse mental coach en ex-militair.

Hemelse week

Ik vind het idee wel aardig, maar eigenwijs als ik ben, pas ik de regels rigoureus aan en doop ik het om tot Hemelse week! (Wie mij een beetje kent, weet ook wel, dat ik het boek Helweek niet heb gekocht.) Alleen al omdat vijf uur opstaan en een nacht doorhalen noch mij noch mijn productiviteit goed zal doen. Leuk voor militairen die moeten overleven, niet voor mij. Want als ik een keer na 23 uur naar bed ga, komt mijn verkoudheid met volle kracht weer terug. Dus ik ga heel lief voor mezelf zijn.

Wat is het plan?

Ik sta om 6 uur op (niets nieuws eigenlijk) en begin met wat oefeningen (50 sit-ups, ik houd het klein) en een fijne wandeling met Robin. Het is heerlijk om 's ochtends in het halfdonker te wandelen! En dan lekker ontbijten met een leesboek erbij... Lekker lezen, dat was ooit mijn 30-dagen challenge. Sindsdien heb ik geen challenges meer aangedurfd. Maar voor een herfstvakantie moet het wel lukken.

En verder?

Verder werk ik aan allerlei dingen, die me vooruit helpen in het leven. Mijn studies, mijn werk, achterstallige klusjes... mijn motto is vooral knopen doorhakken, maar ook tijd voor fijne dingen maken. Zo staan er een museumbezoekje en een vaartochtje in het donker op het programma, beiden met manlief. En zo begon de vakantie al goed met bezoek van meneer H. en mevrouw A.

Fijne bijkomstigheid van het bezoek: de whiskeychocoladetaart, die ik voor manlief’s verjaardag maakte, kwam ook nog een beetje op! Zoals je ziet, is het een wat lage taart, anders is er helemaal geen doorkomen aan. Volgende keer moet ik er even aan denken om hem de halve grootte maar met meer lagen te maken. Staat toch wat leuker.

Omdat mevrouw A. veganist is, bakte ik deze vegan appelcake van de blog van Tartlerette Maison (klik). (Ik heb het puddingpoeder weggelaten, maar voor de zekerheid door 50 g maizena vervangen.) Hij is supergoed gelukt en ik weet nu, dat eieren helemaal niet nodig zijn om een cake goed te laten rijzen. En die bovenkant met suiker en kaneel, yum!

We hebben overigens niet alleen zitten smikkelen, maar ook een goede wandeling gemaakt. Mijn schoenen en sokken zijn behoorlijk nat gemiezerd, hulde aan meneer H. en mevrouw A., want zelf was ik met dit weer nooit gaan wandelen.


Welnu, ik houd jullie op de hoogte... of niet, dat is altijd weer een verrassing bij mij. Als toetje nog een foto van onze komkommeroogst. De komkommers waren lekker knapperig en ik ben apetrots!