Weekoverzicht: werken is al wat de klok slaat

Al mijn mooie dromen ten spijt, ben ik in het echte leven vooral bezig met werken. Werk dat nooit afkomt en mij soms tot wanhoop drijft. Het was een week van ups en downs, van mini-mijlpaaltjes en lieve cadeautjes.

Deze week was het bufferweek, wat in theorie inhoudt, dat we een buffer hebben om te reflecteren en vooruit te kijken. In praktijk echter is zo'n week eerder een buffelweek. Een week vol met deadlines, zoals het beoordelen van toetsen, maar ook een week die is volgestopt met extra activiteiten.



Maandag werkte ik van 7:15 tot 22:45 uur, met een hele lange pauze, omdat ik tussendoor thuis een afspraak had. Urenlang gaf ik aandacht aan studenten en ouders. Soms met een fijn resultaat, maar soms ook niet. Het gedoe ging mij niet in de koude kleren zitten.

Dinsdag werden we getrakteerd op een interessante lezing in de collegezaal van de oude  laboratorium-school. 's Middags maakte ik spontaan tijd voor een dummy workshop in het klinische chemielab. Teleurgesteld was ik, toen ik toch wat flauw werd van het werken met bloed. Tevreden was ik, dat ik mijzelf herpakte, mijn bloeddruk met een trucje op peil bracht en de proef afmaakte. Met als resultaat dat ik eindelijk mijn bloedgroep weet! Blij was ik met begripvolle collega's en studenten ("dat komt gewoon door uw gewicht mevrouw"). Een docent mag ook haar zwakke plekken hebben.

Daarna bracht ik mijn kapotte computer terug, iets waar ik al heel lang tegenop had gezien. Ik kwam moe, maar opgewekt thuis. En daar stond een bos bloemen en een doosje bonbons voor mij klaar! Want manlief vond het zo sneu, dat ik maandag zo van verdrietig en gestrest was.

De bloemen staan prachtig in onze woonkamer. En de bonbons zijn niet te versmaden. ♥♥♥

Woensdag nam ik mijn vrije dag. Ik werkte thuis aan de herkansingstoetsen voor studenten en genoot tussendoor van de bloemen. Tijdens het werken met de laptop zette ik de bloemen op een veilig plekje in de gang. Ook hier staan ze prachtig op het steigerhouten kastje!

Donderdag hebben we veel vergaderd en de dag gezellig afgesloten met een uitje met collega's. We deden leuke spelletjes in een prison break en ik ontdekte, dat ik puzzelen best leuk vind. Daarna aten we mini-broodjes als avondeten (welkom in de randstad), maar wat vooral telt, is dat het een hele gezellige avond met collega's was! Ik kwam laat thuis en handelde een administratief, maar belangrijk klusje af. Mijn energie was op, dus ik maakte mijn werk niet meer af. 

Vrijdag waren er presentaties van ouderejaars over hun stage. Dat was erg inspirerend. Ook deed ik wat boodschappen, die al weken op mijn lijstje stonden. Ik sloot de dag af met een kopje thee.

Het was een leuke en leerzame week. Tussen de bedrijven door streepte ik ook nog wat klusjes van onze persoonlijke todo lijst af. Minimijlpaaltjes noem ik dat. Ik hoop hier ooit flow in te krijgen. En het werk? Dat komt in het weekend wel weer. Dan weten jullie gelijk waarom ik nooit op zondag met mensen afspreek.