Moederdag

Na een lange tijd van radiostilte, sta ik te popelen om weer verder te bloggen. Het waren en zijn roerige tijden, maar schrijven is goed voor mijn innerlijke rust.

Dolblij ben ik om de spits af te bijten met een verhaal over mijn eerste Moederdag.

Een jaar geleden...

Een jaar geleden met Moederdag was ik nog geen moeder. Wel wisten we, dat we onze zoon mochten ophalen en zaten we in spanning te wachten op nader bericht. Mijn lieve zus gaf mij dit gedicht.

En dit jaar...

En dit jaar mocht ik een week lang zien hoe manlief en zoonlief geheimpjes uitwisselden. Alhoewel zoon al snel overging tot voortdurend aan mij vertellen, dat hij een bloemetje moest kopen en dat hij iets op school had gemaakt. "Nee, dat mag mama niet weten". "Oh ja, dat mag je niet weten". Het is ook wel heel spannend voor een vijfjarige.

Het in cadeaupapier verpakte schoolwerkje puilde als sinds vrijdag uit zoonliefs rugzakje. Het bosje fluitenkruid plukte hij toen hij samen met mij de hond uitliet ("niet kijken!"). Een plantje uit de winkel prijkte bovenop de kast, maar de kleur van de bloemetjes bleef nog een verrassing.

En op de grote dag...

En op de grote dag werd ik verwend met een heerlijk ontbijt op bed en cadeautjes. Het schoolwerkje verraste en ontroerde mij door de geprinte foto van zoon. De bonbons van manlief waren het best bewaarde geheim en dus een complete verrassing. En het plantje was een prachtige gele petunia!

Leuke anekdote was, dat zoon het bloemetje mocht uitzoeken. Hij vroeg meermalen wat mijn lievelingskleuren waren om uiteindelijk een totaal een andere kleur te kiezen ☺.

's Middags maakten we nog een wandeling in het bos. Bomen werden beklommen een een rupsje (omgedoopt tot Ruppie) maakte de reis van zijn leven.

Ik hoop weer regelmatig wat te schrijven. Veel liefs, Mijntje