Helderheid

Het is alweer zo lang geleden, dat ik geblogd heb, dat ik niet zou weten waar ik moet beginnen. Maar dat ik moet beginnen, staat buiten kijf. Schrijven geeft mij rust.

In mijn hoofd schrijf ik voortdurend blogstukjes. Afgelopen tijd gingen die stukjes in mijn hoofd over dingen die mij overweldigen. Maar juist wanneer zulke dingen mij in hun greep hebben, heb ik geen energie om te schrijven. Vandaar de blogstilte.

Overweldigd

Ik raakte overweldigd door het leven. De intensiteit van het ouderschap, dat met vallen en opstaan de plek moet krijgen die het verdient. Bijna afgebrand raken op de school waar ik vorig jaar lesgaf. (Alwaar ik overigens enorm ben gegroeid en een superfijne docentcoach had.) Negatieve gedachten en angsten, die ik probeer los te laten. De onherbergzame brei van van dingen, die gedaan moeten worden. De energie, die het kost om het dagelijks leven te plannen. En last but not least de verlammende impact van teveel spullen bezitten.

Helderheid

Pas na de zomervakantie (met fijne reis naar Frankrijk) begint er weer helderheid te komen. Ik weet het ook wel: ik moet gewoon taakje voor taakje afronden en dan ontstaat er ruimte voor nieuwe dingen. Stukje bij beetje leg ik een mooie puzzel.

Zomaar een screenshot…

Van dingen die mij blij maken en van puzzelstukjes die worden gelegd. Het is een bijzonder stilleven en de foto is wat overbelicht. Daarom hieronder een toelichting.

• Post die ik voor belangrijke lieve mensen heb gemaakt. De drempel om post te maken is bij mij altijd hoog, maar nu ben ik aardig op dreef. Een pakje voor een jarige tante ging hier al aan vooraf. En een jarige schoonzus is binnenkort mijn doelwit. De typemachine staat er voor de show bij, want ik heb de post handgeschreven.
• Het is niet te zien op de foto, maar ik heb ook toffe postzegels gevonden! Ik plak nooit koningshoofden, maar ook de Hollandse kaasjes en klompen vind ik wat saai. Deze keer kon ik zowaar kiezen: ze hadden iets met flora of fauna, maar ik koos de treinen.
• Een broodtrommeltje en drinkbeker voor zoonlief. Ik vind het heerlijk om zoveel mogelijk dingen tweedehands te scoren - waarom moet alles nieuw worden geproduceerd? Daarnaast ben ik een enthousiast voorstander van genderneutrale spulletjes. Het mooie is, dat zoonlief altijd blij met die cadeautjes is. Het succes was zelfs nog groter dan beoogd, toen bleek, dat de broodtrommel van de zwemvereniging in ons dorp was (zoon staat op de wachtlijst).
• Twee groene blikjes om zoonliefs potloden en stiften te bewaren. Ook deze kocht ik in de Kringloop en ook deze werden door zoonlief als cadeautjes ontvangen.
• Een paar prachtige zelfgemaakte sloffen, cadeautje van mijn schoonmoeder. Ik ben niet snel blij te maken met spullen, maar deze had ik min of meer besteld, dus superfijn! ♥
• Bloembollen: een cadeautje voor mijzelf. Een lang gekoesterde wens is om eens sneeuwklokjes in eigen tuin te zetten. Ik liet me verleiden tot aankoop van een heel pakket met bloembollen, want wat kleurvariatie is ook wel leuk. Ik geef mijzelf wel een flinke taak (pff bloembollen poten), maar in de tuin werken, is wel iets wat mij energie geeft.
• Niet op de foto gezet, maar ook weer zo’n fijn puzzelstukje. Ik heb de laatste tijd veel dingen naar de Kringloop gebracht. Soms lijkt ons huis wel lek, zoveel als er naar binnen sijpelt. Maar de deur naar buiten kan ook open.
• Op de coverfoto staat het resultaat van het organiseren van de knutselspullen in de voorraadkast. Ook weer een puzzel, die tot helderheid leidt, want alles kreeg een vaste plek.

Dingen beginnen weer te stromen. En bij elke alinea komt er weer een nieuw blogidee in mij op. Als een boom met heel veel takken. Ik wens mijzelf toe, dat ik een paar van die takken kan uitwerken. En ik wens jullie een fijne zondag!