Update en een klein feestje

In deze bizarre tijden is er teveel om op te noemen, waarover ik nadenk en zou willen schrijven. Ik houd het bij een samenvatting van wat mij bezighoudt, geef een persoonlijke update, en sluit af met een klein feestje bij ons thuis.


Foto: zelfgemaakt en tevens goed gelukt cakeje met daarop een attentie van mijn werkgever.





Dit zijn de dingen waardoor ik momenteel wordt overspoeld:

• Veel drukte met thuiswerken en schooltje spelen. Ik geef les vanuit huis en doe dat soms letterlijk met zoonlief aan mijn zij.
• Veel narigheid. Het besef dat ontzettend veel mensen deze coronacrisis niet zullen overleven of er op andere manieren aan onderdoor gaan. Zorgen en verdriet om mensen die ik niet ken, maar ook om familie.
• Veel mooie initiatieven voorbij zien komen, waarin persoonlijke ontwikkeling en verbinding maken centraal staan. Het verlangen om mee te kunnen doen, maar het ècht te druk hebben.

Drukte en schooltje spelen

Ons leven is momenteel echt ontzettend druk! Zoonlief aan zijn schoolwerkjes zetten en tegelijkertijd les moeten geven. Zoonlief ging één keer naar de kinderopvang, maar daarna gooiden kleine verkoudheidjes roet in het eten. Onze hoofden overstromen van het multitasken.

Onderstaand liedje vat onze dagelijkse realiteit mooi samen. Het is een veel te blij lenteliedje, dat zoonlief dagelijks moet oefenen. Manlief vond het liedje al wrang, toen we voor de eerste week thuis zaten. Maar het staat ook nog eens in schril contrast met de realiteit van degenen die door Corona worden getroffen.

Inmiddels gaat het thuisleven iets beter en ervaren we af en toe ook rust, geluk en flow. We doen niet alles wat de juf aan bezigheidstherapie naar ons toestuurt, maar daar is begrip voor. In plaats van extra spelletjes zetten we zoonlief vaak voor een beeldscherm, maar we halen nog niet de gemiddelde 3,5 uur beeldschermtijd van een vijf- tot zesjarige op dit moment (volgens dit artikel). Overigens dragen goedbedoelde educatieve computertaken ook bij aan deze beeldschermtijd.

Zoonlief mag even op mijn werkcomputer. Het moet wel werkgerelateerd zijn, dus laat ik hem stroomkringen maken.

Lesgeven vanuit huis

Voor mij persoonlijk was het mogen lesgeven op afstand een opluchting. Dit is heel gek om toe te geven, want lesgeven op afstand is natuurlijk voor niemand ideaal. Daarnaast voelt het sowieso apart om een voordeeltje te ervaren in een tijd, waarin zoveel mensen juist gedupeerd zijn. Het ding is, dat ik het met echte lessen gewoon niet gered had. Na een week proeflessen op een vmbo-school ben ik tegen beter weten in van alle partijen (school, uitzendbureau maar ook mijzelf!) op deze klus ingezet. Vanuit huis kan ik mijn lesstof kwijt en vallen de stille hardwerkende leerlingen meer op. Nogmaals, het is zeker niet ideaal, en het is niet gezegd dat ik de leerlingen goed bereik. Maar ik probeer er wat moois van te maken en daarmee ben ik zo druk als een baasje.

Ondanks de chaos van werk en privé door elkaar, is de verminderde reistijd niet verkeerd. Ook voelt het fijn om een lieve man en zoon in de buurt te hebben, wanneer ik stress van mijn werk heb. Verder kan ik bij wijze van spreken zo in mijn pyjama achter de computer kruipen om in te loggen voor een les. Hoewel ik dat natuurlijk niet echt doe, vind ik het toch fijn dat ik mij even niet druk hoef te maken over hoe goed ik gekleed ben.

Feestje

Na deze lange update sluiten we af met een feestje, dat we gisteren vierden. Manlief kwam met het idee om een klein feestje te vieren. Superleuk om drie redenen: we kunnen er nu niet op uit, week en weekend verschillen amper van elkaar, en zoonlief is ook wel bij wat feestvreugde gebaat.

Het feestje begon met een kampvuurtje in eigen tuin. Met reuzemarshmallows voor zoonlief, vegaworstjes en een heerlijk wijntje voor ons, dat al jaren in de voorraadkast lag.

Daarna aten we tapas. Manlief heeft het menu bedacht en was de chefkok. Zoonlief en ik maakten de groentespiesjes. Het menu:

• mini pannenkoekjes
• opgerolde pannenkoekjes met kruidenroomkaas
• gegrilde aubergine
• geroosterde artisjokharten
• groentespiesjes van komkommer, kerstomaat, een mozarellabolletje en olijf
• crackertjes met pesto
• zoete pepertjes gevuld met geitenkaas
• olijven

Ik heb geen recepten, want manlief maakt dit gewoon uit de losse pols. De pesto en pepertjes waren kant-en-klaar. Ben je enthousiast geworden, dan kan je altijd bij de recepten van onze vorige tapas kijken. Dat was een iets uitgebreider en meer zelfgemaakt menu.

Zo leuk om weer eens tapas te eten! En ook een enorm verschil met de vorige keer, omdat er nu zo'n lief manneke bij ons woont. Dat manneke was overigens het meest enthousiast over de droge crackers. Hij heeft de andere hapjes wel bijna allemaal geprobeerd. Haha, vast heel herkenbaar!

Ik realiseer mij regelmatig hoe bijzonder het is om een gezin te hebben. Maar in deze periode van thuiszitten, voel ik mij helemaal een bofkont! ♥♥♥


Ik sluit af met een welgemeend cliché: pas goed op jullie zelf! ♥