Te goed om weg te gooien

Vandaag plaats ik een stukje uit het vat, van toen er nog geen Corona was. Het gaat over eten, mijn favoriete bezigheid. Heel wat eten verdwijnt in de vuilnisbak, voordat het ons bord bereikt.

Ik houd niet van eten weggooien. Bij ons thuis belandt elk minuscuul restje dan ook op tafel bij de lunch. Grappig detail is dat zoonlief daarvan graag mee eet, terwijl hij de vorige dag soms moest worden aangespoord om zijn bord leeg te eten.

Lees mee over hoe ik nog meer probeer om verspilling tegen te gaan.

Gered uit de vuilnisbak

Ik kende eens iemand die regelmatig levensmiddelen uit de vuilnisbak redde. Deze zogeheten geskipte producten smaakten altijd prima. Ik heb mij altijd afgevraagd hoe je zoiets nu aanpakt. Je moet wel van avontuur houden blijkt uit dit artikel over eten uit de vuilnisbak. Veel te spannend voor iemand zoals ik, die nog niet eens de auto verkeerd durft te parkeren. Maar idee dat er zoveel wordt weggegooid, bleef mij bezighouden.

Maaltijdboxen

In het artikel Too good to go van Aandachtigs Gezinsleven las ik een tijdje terug over maaltijdboxen. Het idee is leuk: je koopt een pakket met levensmiddelen die aan de datum zijn en krijgt daarvoor producten met een waarde van zeker het driedubbele. Jammer genoeg is dit toch niets voor ons: wij zijn hier te kieskeurig voor. Zo eten wij geen vlees, ook niet als dat anders zou worden weggegooid. En producten als taart behoren ook niet tot ons dagelijkse dieet. Dus die driedubbele waarde is niet echt aan mij besteed.

Apps tegen verspilling

Ik bekeek een aantal apps tegen verspilling. De meeste apps zijn verrassingspakketten, vergelijkbaar met de maaltijdbox. Uiteindelijk installeerde ik een app, die producten in de korting in de dichtstbijzijnde supermarkt zou spotten. Op die manier zou ik weten wanneer ik bepaalde producten kon scoren, die tegen de houdbaarheidsdatum aan zaten.

Helaas bleken de supermarkten in ons dorpje niet mee te doen. Doe ik een keertje modern met een app op mijn telefoon... Het is natuurlijk ook wel een werkje voor de supermarktmedewerkers om dat allemaal door te geven. Ik hield het dus maar bij de producten die ik toevallig in de korting tegenkom.

Het familiepakket

Uiteindelijk bood mijn vader uitkomst. Hij werkt bij een biologische voedingsmiddelen coöperatie. Hij brengt regelmatig allerlei lekkernijen mee, die de winkel niet meer voor de houdbaarheidsdatum zouden bereiken. Net als een maaltijdbox geven de pakketjes een waar kerstpakketgevoel. Maar ze zijn meer custom-made en er zit een liefdevolle visie achter. Zo zat er bijvoorbeeld eens een aangebroken pot gekristalliseerde honing uit mijn vaders voorraadkast bij. Bij navraag licht mijn vader het toe: "Dat is zodat jullie wat minder suiker hoeven te gebruiken".

We moeten er soms aardig tegenaan eten, maar wat een luxe! Zoonlief smult van de gezonde spreads en vergeet soms dat er chocopasta bestaat. Geregeld bakken we heerlijke tempé of tofu voor op brood. Überhaupt hoefde ik lange tijd voor een blok tofu niet meer naar de supermarkt. Ook aan het verrassingselement is gedacht: zo zitten er soms bijzondere producten bij, zoals meterslang strudeldeeg, wat je in de winkel niet tegenkomt.

Over datum is overrated

Over datum is zo overdreven. Gelukkig is er steeds meer aandacht voor het verschil tussen THT (tenminste houdbaar tot) en TGT (te gebruiken tot). Toch is de THT datum voor veel mensen leidend. Zo zag ik eens met lede ogen toe hoe mijn zwager oploskoffie van een jaar over datum in de vuilnisbak wierp. Ik had het zo mee willen nemen, maar wilde ook niet wanhopig overkomen. Ik geloof niet dat zo'n product snel slecht wordt.

Ik durf zelf wel te vertrouwen op mijn gezond verstand en mijn zintuigen: zie ik schimmel, ruik ik iets geks, hoor ik het dekseltje klikken? Het scheelt natuurlijk dat wij geen vlees en vis eten. We aten het laatste blok rooktofu zo'n 2 maanden na de datum op. Het kan nog erger: ik heb spreads van 2 jaar over datum gegeten: het potje zat nog dicht en het zag er goed uit. Aan conserven uit blik kun je al helemaal geen buil vallen: zelfs de fabrikant geeft aan, dat dit nog decennia over datum te gebruiken is.

Al met al blijf ik dus mijn gezond verstand gebruiken en heb ik daar wel feeling voor ontwikkeld, ik denk zelfs iets meer dan mijn vader. Vadertje lief weet het lot altijd te tarten door een geopende slagroombus een jaar later terug te geven: "die was nog van jou". Een hilarisch moment, dat nog vaak op verjaardagen wordt aangehaald.

Er zitten soms ook heel bijzondere producten bij, zoals meterslang strudeldeeg, wat je in de winkel niet tegenkomt.

 

Social distancing

Momenteel moeten we de "kerstpakketjes" van mijn vader missen. Nog meer dan dat missen we mijn vader. Toen ik hem rond Pasen belde, zei hij als vanouds: "Ik heb nog wat voor je, ik kom het vanavond langs brengen." Het was een paaspakket en hij overhandigde het op gepaste afstand.

Het Paaspakket was een cadeautje voor mijn vader van zijn werkgever. Allemaal biologische producten, maar teveel suiker naar zijn smaak, vandaar dat mijn vader het aan ons doorgaf. Het was weer een prachtig verrassingspakket, deze keer zonder producten over datum. Of toch? Er zat een zak prei bij het pakket. Een grappig cadeau van een werkgever, vond manlief, maar die had mijn vader er zelf bij gedaan. Gered uit de vuilnisbak, maar nog een prima prei.

Tot slot

Aan het einde van mijn zoektocht om minder eten te verspillen kwamen de levensmiddelen liefdevol verpakt onze kant op. Ik broed al tijden op een plan om mijn vader eens wat leuks te geven. Maar een authentieke man maak je niet zomaar blij met rare fratsen. Dus tips zijn welkom!