To bake or not to bake

Na een ietwat melancholisch stukje (volgens manlief), stap ik deze keer maar over op wat lichtere kost: brood.

Zoals jullie wellicht weten, ben ik een echt recycle-meisje. Zo koop ik mijn broodbakmachines ook altijd tweedehands via Marktplaats. Bij voorkeur van het merk, waarvan ik nog wat reservemandjes heb liggen. De afgelopen jaren heb ik echter gemerkt, dat tweedehands niet altijd voordeliger is.

Vijf kapotte machines

Ik geloof dat ik inmiddels een stuk of vijf kapotte machines op een rij heb gekocht. Voor de eerste heb ik stad en land afgereden. Hij stond bij de verkoper al enige tijd ongebruikt in de kast. "Daar kan niemand wat aan doen", dacht ik toen de motor het na 1½ brood begaf.

Enige tijd later kocht ik een broodmachine, die ook 1½ brood kapot ging. En direct daarna weer één, ook weer kapot! Bij die laatste stuurde ik een net mailtje naar de verkopers, die mij direct een andere broodbakmachine aanboden, die ze ook nog hadden staan. Maar... ook die ging na ½ brood kapot. Ik stapte weer over op "handmatig bakken" met de keukenmachine en parkeerde de kapotte machines op zolder.

To repair or not to repair

Het euvel was elke keer, dat de motor het begaf. Onder de machines kwamen een soort rubberen korreltjes vandaan. Na wat zoekwerk vond ik dat dit waarschijnlijk de aandrijfriem was (een soort distributieriem voor broodbakmachines). Een hobbyist legde op zijn website uit hoe hij deze aandrijfriem had vervangen, maar concludeerde echter dat je hier speciaal gereedschap voor nodig had en dat het dus geen klusje voor leken was.

Lange tijd heb ik mijn verzameling broodbakmachines bewaard. Ik zou eens naar het repaircafe kunnen gaan. Het ontbrak ons echter aan tijd. Ook zou ik een aandrijfriem moeten bestellen met het risico, dat ze de machine niet zouden kunnen repareren. Inmiddels hadden we de ruimte op zolder ook hard nodig voor de opslag van een overdosis aan speelgoed.

Opgeruimd staat netjes

Ik reed dus met een auto vol broodbakmachines naar de Milieustraat. Overigens was dit een geweldig uitje met zoonlief: "Kijk, daar woont autobak!" Heerlijk hoe hij mijn passie voor vuilniswagens en de milieustraat deelt. Ik heb hem uitgebreid rondgeleid langs alle soorten afval en hij keek zijn ogen uit. Ook heb ik hem maar wijsgemaakt, dat de machines vast gerepareerd zouden worden. Hij heeft er net als ik moeite mee om kapotte dingen weg te gooien.

Wie mij een beetje kent, begrijpt dat het wegdoen van de broodbakmachines voor mij echt een mijlpaal is. Ruimte in huis zorgt voor rust in mijn hoofd. Ik heb mijn verzameling reservemandjes vergeten weg te doen, maar die mogen nu ook snel richting "autobak".

To bake or not to bake

De oplettende lezer heeft vier kapotte broodbakmachines geteld. De laatste kwam ik tegen bij de Kringloop. Het eerste brood ging goed, maar helaas, ook deze keer eindigde het verhaal niet in "Zij kneedden nog lang en gelukkig". Voor mij geldt vijfmaal is scheepsrecht. Ik moet dus geloven aan het iets meer arbeidsintensieve doch overheerlijke bakprogramma  met de keukenmachine.

Naast de keukenmachine staat inmiddels wel een andere machine. Een apparaat, dat ik voor mijn verjaardag kreeg en echt tot onze eerste levensbehoefte behoort. Maar dat is een ander verhaal en moet een andere keer worden verteld.





P.S. Dit geschreven hebbende vraag ik mij oprecht af of dit nou leuk is om te lezen. Maar voor mij is schrijven een verwerkingsproces. Of het nu gaat over geluksmomenten en mijn worstelingen om daarvan te genieten of over mijn passie voor recyclen en opruimen.